Μ' αυτό εδώ σηκώνεις τα φρύδια, σου πετάγονται τα μάτια.
Είναι μια εξωφρενικά όμορφη Lamborghini, η P400S Miura του 1969.
Έχει ύψος μόλις 109 εκατοστά, χρώμα "Arancio Borealis",
πορτοκαλί στα ιταλικά.
Έχει στο μέσο του σασί και πλαγιασμένο τον κινητήρα V12 των 360 ίππων.
Κι έχει και βλεφαρίδες στα φανάρια!
Χριστέ μου!
Είναι απίστευτα αρρενωπή και απίστευτα θηλυκή ταυτόχρονα.
Κατά τη γνώμη μου, το πιο όμορφο αμάξι που σχεδιάστηκε ποτέ.
- Εμπρός. - Έλα, Ροκ.
- Τι κάνεις; - Τίποτα σπουδαίο.
- Έξω από το σπίτι μου είμαι. - Ωραία.
Καταπληκτικά. Όμορφα.
- Πάμε για καφέ; - Πάμε.
Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ. Bλέπετε το Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
Σημερινός καλεσμένος ο συνάδελφος και πάντα εξαίρετος Κρις Ροκ.
- "SeinTime"! - Εδώ είσαι, λοιπόν.
Έτσι το παίζω "Τόνι Σοπράνο".
Πήρες το χρίσμα. Η Καρμ πού είναι;
Όπα! Τι είναι αυτό;
Το πιο όμορφο αμάξι στον κόσμο.
Λοιπόν, πάμε.
Τι, θα απογειωθεί;
Ναι.
Όταν έσκασε μούρη το '66,
ήταν τόσο φοβερό και διαφορετικό,
που δε γυρνούσες να κοιτάξεις άλλο.
Άρα μου θυμίζει εσένα.
Ένα αμάξι σαν μαύρος που βγάζει μάτι.
Ναι. Βγάζει μάτι.
Σ' αρέσει;
- Εσύ μ' αρέσεις. - Ευχαριστώ.
Εγώ λέω, πάνω απ' όλα η παρέα.
Το πιο γκουρμέ φαγητό, άμα είσαι παρέα μ' έναν ηλίθιο, είναι φριχτό.
Ένα "βρόμικο" παρέα με κάποιον που 'χει ενδιαφέρον…
- Είναι τέλειο. - Εξαιρετικό!
Εξαιρετικό.
Πάνω απ' όλα η παρέα.
Και σε ταξί αν ήμαστε,
μάλλον την ίδια κουβέντα θα κάναμε τώρα.
Ο βοηθός σου πήρε το αμάξι σου, θυμάμαι,
να βγάλει έναν ξάδερφο από τη φυλακή.
- Πήρε το αμάξι σου. - Και πάρκαρε…
- Ακόμα δεν το πιστεύω, 10 χρόνια μετά. - Τι να σου πω…
Γιατί, δε βγάζεις αλλιώς ξάδερφο από τη φυλακή!
Όχι. Θα φας άλλα πέντε χρονάκια,
γιατί ο άλλος είχε το θράσος να 'ρθει με σαράβαλο.
Έχω ένα καλό με φυλακή.
Ο αδερφός μου ήταν στην "επανένταξη", τέλειωνε την ποινή του.
Μια μέρα, τον πάω πίσω στη φυλακή και συνειδητοποιώ
ότι περιμένω να μπει ασφαλής εκεί μέσα.
Θεός φυλάξοι μην πάθει τίποτα εδώ έξω!
- Είσαι καλός αδερφός, γι' αυτό. - Ναι, είμαι.
Με ρωτάνε αν έχω 5.000 δολάρια, σαν να ρωτάνε πότε έχει λεωφορείο.
"Φίλε, έχεις 5.000 δολάρια;"
Δε μου λένε "Κάτσε".
Ούτε μου πασάρουν παραμύθι πια.
Απλά, 5.000 δολάρια, λες και ρωτάνε αν έχω ώρα.
Αν έχω ώρα!
Καταλαβαίνεις ποιος θέλει λεφτά.
"Πρέπει να μιλήσουμε". "Δε μιλάμε τώρα;"
"Να με στριμώξεις; Αυτό υπονοείς;"
"Θέλω να σε στριμώξω μετά".
Καμιά φορά σκέφτομαι, άμα πάρεις διάφορες εφευρέσεις
και τις βάλεις σε άλλη ιστορική εποχή…
Αν ήσουν άνθρωπος των σπηλαίων κι είχες αναπτήρα; Βασιλιάς, έτσι;
Βασιλιάς του κόσμου!
Αν ήσουνα στον Εμφύλιο κι είχες ένα καλάσνικοφ…
τελειώνεις τον πόλεμο μόνος σου.
Εμείς, νεαροί, ψάχναμε κάποιο πλεονέκτημα.
Κόλπα, αναβολικά.
Θα 'παιρνα ένα χάπι, αν μ' έκανε Γούντι Άλεν;
Με χίλια θα το 'παιρνα!
Φριχτή παρομοίωση.
Αναβολικά; Δεν ξέρω.
Απλά σαν πλεονέκτημα για να βγάλεις πιο πολλά λεφτά, όπως σε κάθε δουλειά.
Οι χρηματομεσίτες είχαν όλοι κινητό. Ώσπου κάποιος πήρε το BlackBerry.
Και για περίπου ένα τρίμηνο,
ήταν σε απίστευτα πλεονεκτική θέση.
Το BlackBerry δε σε κάνει παιχταρά.
Παίρνεις την πληροφορία αμέσως; Πασάρεις αμέσως.
Πες μου τη διαφορά.
Δε σε χαλάνε τα αναβολικά; Παράλογο!
Με χαλάει η ζημιά στα πιτσιρίκια.
Παιδιά είναι! Όχι παίχτες, πιτσιρίκια!
Υπάρχουν κανόνες. Και τους παραβαίνουν.
Να τιμωρηθούν.
Άσε τα μαθηματικά…
Όλα τα άλλα είναι συζητήσιμα.
Και μπαίνουμε στο Τζέρσι, όπου ακόμα σου βάζουν βενζίνη.
- Δεν έχει σελφ σέρβις. - Σοβαρά; Γιατί;
Λόγω κυβερνήτη μάλλον.
Το όνομά του, όμως, είναι απίστευτο. Κρις Κρίστι, σαν τα Κρις Κρις.
Έχεις φάει σήμερα;
Κάτι φρούτα, έχω γυρίσματα σε δυο μήνες. Αλλά ένα μπέργκερ θα το φάω…
Έφαγες τηγανητό κοτόπουλο προχτές.
Απάτη είναι;
Θα με διώξεις από το "Hall of Fame" για ένα κοτόπουλο;
Το "διπλό με μπισκότο"
είναι από τα τελειότερα γεύματα που έχει σκεφτεί κανείς.
Έχεις φάει σε "PopeEyes";
Παραείναι καλά!
Άμα φας εκεί,
πρέπει οι Men in Black με το εργαλείο να σου σβήσουν τη μνήμη σου,
αλλιώς θα ξαναπηγαίνεις
κάθε μέρα.
Κάπου εδώ είχε η Λόλα έναν αγώνα μπάσκετ.
Η μεγάλη μου κόρη, η Λόλα, παίζει μπάσκετ.
- Πώς είσαι; - Καλά. Θα πιείτε κάτι;
Θ' αρχίσω με καφέ.
- Εγώ καφέ με κρέμα. - Έφτασε!
Στις 10 μ.μ. το Tonight Show; Λάθος.
Γιατί; Ο Κόναν δεν είναι κωμικός.
- Κάνει τοκ σόου. - Ναι.
Οι κωμικοί το βλέπουν αμέσως αυτό.
- Έτσι. - Γιατί έχουμε συνηθίσει.
Ξέρουμε πώς είναι η παραμονή, πώς είναι η επαύριο.
Γεγονός, θα σου βρομούσε. "Τι; Μία ώρα τοκ σόου;"
"Πριν από τη δική μου; Κι απέναντι στον γίγαντα!"
Σαν να λες "Τα 'χω με Μπιγιονσέ και Αλίσια Κις". Ναι, σιγά!
Ή με τη μία μόνο ή τέρμα και οι δύο.
Ο αδερφός μου έλεγε "Διάλεξε τσούλα".
Πάντα μαύρους αναφέρεις, έτσι;
Ναι. Μαύρος είμαι. Τζέρι, προσπαθώ… να…
- Κοίτα, η ζάχαρη δεν κάνει κακό. - Θες ζάχαρη;
Έχει αληθινή; Έβλεπα αυτό και…
Θέλω την κοτοσαλάτα.
Ίσως το χειρότερο που μπορείς να φας μπροστά σε κάμερα.
- Έχετε πατάτες τηγανιτές; - Ναι. Ένα καλαθάκι;
Είσαι καλή. Σε πάω.
Ποιον ζηλεύεις;
Θαυμάζω όποιον παθαίνουν τα νεύρα του.
Τον θαυμάζεις;
Ναι, γιατί άμα σαλτάρεις, τα σβήνεις όλα…
- Ό,τι κάνεις είναι… - Όπως ο Έλιοτ Σπίτσερ;
- Αν έκανε κάτι τώρα… - Ναι!
- Πω πω! - Ναι.
Για κοίτα!
Ο Τάιγκερ Γουντς γύρισε. Βρίσκει μία.
Αλλά θέλει σχέση κανονική.
Θέλει να 'χει να τηλεφωνεί κάθε νύχτα.
"Εντάξει, γύρισα".
- "Ωραία έπαιξα". - "Καλά".
Θυμάμαι, παλιά, ο Πρινς ήταν παντρεμένος. Κάναμε παρέα.
Και λέει "Φίλε, ώρα για το τηλεφώνημα".
Τηλεφωνεί στη γυναίκα του. "Ναι, εντάξει. Ναι, ναι".
Πιο ρουτινιάρικο τηλέφωνο σε σύζυγο δε θα μπορούσες να δεις.
Τι άλλο σύμβουλο γάμου να χρειαστείς!
Αλλά ήξερε. "Πρέπει να τηλεφωνήσω".
Το αγαπημένο μου είναι ακόμα αυτό πού μου 'κανες.
Πώς λεγόταν το θεατρικό της Όπρα…
Το Πορφυρό Χρώμα. Στη δεξίωση, στο Four Seasons.
Ήμουν με την Τζες, τα λέγαμε.
Κοιταχτήκαμε, και ήρθες, θυμάσαι;
Μου πιάνεις το χέρι και λες "Κωμικός".
- Σε χρειαζόμουν. - Το θυμάμαι κάθε τόσο αυτό.
Κάποιος έλεγε τώρα τελευταία, "Αν δεν είσαι αστείος, σου θυμώνουν".
Ένας μη κωμικός το είπε. Και λέω "Έτσι πρέπει! Να σου θυμώνουν".
Η ζωή σε ταπεινώνει. Από κάθε πλευρά.
- Δε θέλει απάτες. - Όχι.
Η ικανότητα να μιλάς σε πολλούς είναι κάτι τερατώδες.
Πιο τερατώδες από το να τρέχεις γρήγορα ή το να καρφώνεις στο μπάσκετ
ή όποιο θες απ' όλα τα άλλα.
Είναι τερατώδες!
Ο Σούπερμαν! Θα μπορούσε να μιλάει σε 1.000 άτομα μαζί;
Αυτός ναι.
Τους τραβάει την προσοχή, επειδή λυγίζει κάτι.
Αλλά να βγεις μπροστά σε 1.000 άτομα και ν' αρχίσεις να μιλάς;
Για πέντε λεπτά. Κι άμα δεν έχει πλάκα…
Ναι, κι όποτε έχανε, θα 'πρεπε να σπάει κάτι.
- Θα τους έχανε όλους στο τέλος… - Ή να καίει κάτι με τις ακτίνες Χ.
Θα πετούσε, θα γύριζε: "Εντάξει. Με προσέχετε τώρα".
Όπου κι αν πάω, αν έχει μικρόφωνο, θέλουν να μιλάω.
Απονομή πτυχίων, λέσχη βιβλίου, υπογραφή βιβλίων…
Όπου υπάρχει μικρόφωνο,
κάποιος έρχεται και μου λέει…
- Ναι… - Και σε κηδεία αγνώστου ακόμα…
Μίλησες σε κηδεία;
Σ' ενός φίλου, φέτος. Ναι.
Έβγαλα λίγο γέλιο.
Το ωραίο μ' εσένα είναι ότι τα καταφέρνεις σε κάθε θέμα.
Έχεις σκεφτεί λίγο τα πάντα σχεδόν.
- Επαγγελματίες επιχειρηματολόγοι. - Ναι.
Όχι μόνο πάνω σε κάθε θέμα, αλλά και υπέρ κάθε πλευράς.
Τώρα δουλεύω πάνω στο bullying. Θέλουν όλοι να κοπεί.
Λέω "Τρελοί είστε;"
Μερικά παιδιά το χρειάζονται. Κι αν θέλετε, τα πιο πολλά!
Ποιος θα θεραπεύσει το AIDS;
Ποιος θα εφεύρει το καύσιμο
- για να κοπούν τα ορυκτά καύσιμα; - Ναι.
- Ποιος, όλα αυτά; - Ναι.
Κάποιος που έφαγε bullying. Να ποιος!
Ξέρω τι λες. Η γυναίκα μου πάντα σταματούσε τα αγόρια όταν δέρνονταν.
Λέω "Όχι, μαθαίνουν".
- Είναι η ζωή! - Εσένα το κάνει;
Τα κόβει όποτε μαλώνουν;
- "Να 'ναι όλα δίκαια". - Και σ' τη σπάει.
Ναι. Η Λόλα είχε έναν αγώνα.
Δεν την έβαλε στον αγώνα ο προπονητής.
Δεν την έβαλε. Η σύζυγος τα πήρε.
Κι εγώ λίγο, αλλά εγώ το πάω αλλιώς.
"Αγάπη, υπάρχει τρόπος να μπεις στο ματς".
Θέλω να σου πω, υπάρχει τρόπος.
Όχι να βάζεις τη μαμά…
Ναι…
Κάποια παιδιά παίζουν στο ματς!
Κι είπα στην κόρη μου μετά,
"Εγώ παλιά πήγαινα στο κλαμπ,
και δε μ' άφηναν να παίξω.
Πήγαινα από τις 7:45.
Και περίμενα ως τη 1:30 ή τις 2 το πρωί, άδικα.
Αλλά το δούλεψα. Δούλεψα".
Άκου, μια από τις καλύτερες δραστηριότητες είναι το σκέιτ.
Για να μάθεις μια φιγούρα,
πόσα λάθη θα κάνεις, μέχρι να τη βγάλεις;
Κι όλο πέφτεις και χτυπάς.
Πονάς, κι αν βγάλεις τη φιγούρα, πήρες ένα μάθημα ζωής.
Όταν βλέπω παιδιά με σκέιτ, λέω "Αυτά όλα καλά πάνε".
Ναι.
Τελικά τη λες αυτή την ατάκα στη σύζυγο; Το "Υπάρχει τρόπος…"
Όχι, δεν τη λέω. Γιατί να…;
Δε θα το συνιστούσα, ως σύμβουλος.
- Ορίστε. Ευχαριστώ. - Εμείς ευχαριστούμε.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
- Κοίτα αμάξι! Σου… - Τώρα εντυπωσιάζομαι.
- Ανάμεσα στα πεζά αμάξια, είσαι σαν… - Ναι!
- Ευχαριστώ! - Κοίτα!
Είναι τερατώδης η ικανότητα να μιλάς σε 1.000 άτομα.
Αν μια μέρα πήγαινες στο σχολείο του παιδιού σου,
κι έβλεπες άλλα 500 να το ακούν,
θα νόμιζες ότι το παιδί σου είναι ο διάολος!
"Είναι δαιμονισμένο!"
Είχα ένα παιδί στο Κάνε μια Ευχή, 15 χρονών, πέθαινε από καρκίνο.
Και του πήγα στη ζούλα ένα σεξ τέιπ της Πάμελα Άντερσον.
Ανάμεσα στις άλλες βλακείες.
Πιάσε.
Τώρα έχει πεθάνει, αλλά…
Έζησε λίγο παραπάνω.
- Έζησε λίγο παραπάνω. - Ναι.
Είναι πολύ γρήγορο αμάξι, αλήθεια.
Πω πω.
Γρήγορα περνάει το "SeinTime".
Ένας μπάτσος.
Κι έρχεται.
Θα σου…
Ναι, έρχεται.
Τι λες; Θα φάμε κλήση;
Πάμε στοίχημα 5.000 δολάρια;
Το επεισόδιο θα σκίσει,
αν με πάρει στην άκρη και με γ… στο ξύλο, δε νομίζεις;
- Τα παράτησε; - Όχι, εδώ είναι.
Όπα, μεγάλε.
Άκου το κουλό. Χωρίς εσένα εδώ, θα φοβόμουνα.
- Είμαι φίρμα, αλλά μαύρος. - Καλά, ας μην…
Ας μην είμαστε… Κόφ' το! Έλα…
- Θα 'χανα τα λόγια μου… - Φρικτό.
Τώρα που μιλάμε, ψάχνω την ταυτότητά μου.
Κόφ' το.
Άδεια, δίπλωμα.
Στρατιωτικό κούρεμα. Δεν αστειεύεται.
- Είστε καλά; - Ναι, πώς πάει;
Άδεια και δίπλωμα;
- Πού πηγαίνετε; - Πάμε…
- Στο Άλπαϊν. - Στο Νιου Τζέρσι.
Για το Άλπαϊν πάτε λάθος.
- Δικό σας το αμάξι; - Όχι, κύριε.
- Φοβήθηκες, Κρις; - Φοβόμουν συνέχεια.
Ακόμα φοβάμαι.
Έλα, μια χαρά πήγε.
Υποτιτλισμός: Γιάννης Παπαδάκης